Potęga nowoczesnych narodów w XIX i XX wieku nie została zbudowana przez idealistów. Etyka socjalistyczna i nakazy ideologii socjalistycznej będą tylko wtedy traktowane poważnie i realizowane w życiu, jeżeli słuchając ich, idąc za ich nakazami, każdy człowiek będzie mógł zarazem realizować własne cele i zaspokajać własne interesy. Jeżeli realizując nakazy etyki socjalistycznej każdy człowiek będzie mógł zapewnić dobrobyt swojej rodzinie, dojść do stanowiska i uzyskać poważanie w społeczeństwie, zapewnić swoim dzieciom wykształcenie, zaspokajać swoje zainteresowania kulturalne itp. - jeżeli będzie mógł dzięki własnej pracy dochodzić do znaczenia i dobrobytu - wtedy etyka ta wejdzie w krew społeczeństwa. Sądzę więc, że zadaniem wychowania dla teraźniejszości jest systematyczne zmniejszanie rozdźwięku między zasadami praktyki społeczno-gospodarczej i zasadami ideologii. Dzieje ludzkości pokazują, że pewne podstawowe dążenia ludzi do awansu, do dobrobytu, do uznania, do władzy, dominacji itp. są trwałe.
Szkolnictwo musi wychować człowieka, aby w przyszłości wyszedł na dobrego człowieka, ale w głównym stopniu musi to robić w teraźniejszości.